Metody Pracy

Metody aktywizujące

Są to metody wspomagają realizację Podstawy Programowej. Ich głównym zadaniem jest stawianie dziecka w takiej sytuacji, aby odczuwał potrzebę podejmowania działań, jakich od niego oczekujemy. Poprzez doświadczenie dziecko nabywa kompetencję interpersonalne, wzbogaca swoją wiedzę i umiejętności. Do metod wykorzystywanych w pracy naszego przedszkola należą:

 

1. Metoda projektu

Metoda projektów jest metodą nauczania, która daje szanse wyboru aktywności dzieciom na różnym poziomie rozwoju, uczy zastosowania nowo nabytej wiedzy w praktyce i dzielenia się informacjami z innymi, a także uczy pracy zespołowej i pobudza do myślenia. W pracy metodą projektów najbardziej wartościowe dla dzieci jest uczenie się poprzez działanie oraz bezpośrednie doświadczanie. Dzieci muszą przeżyć daną sytuację, a nie tylko o niej posłuchać lub zobaczyć ją na planszy. Wybór tematu musi być zależny od zainteresowań dzieci i odnosić się do ich doświadczeń życiowych, co jest najlepszym sposobem zdobywania wiedzy. Zadaniem nauczyciela jest włączenie do projektu treści podstawy programowej np. z zakresu matematyki, czytania i wiedzy o środowisku. Nauczyciel zakreśla pewne ramy oraz pomaga w poszukiwaniu rozwiązań i potrzebnych materiałów.
Podsumowując, metoda projektów to pogłębione podejście do tematu o charakterze badawczym, które zwykle trwa kilka tygodni. Dzieci wspólnie z nauczycielem wybierają temat badań, planują miejsca zajęć terenowych oraz rozmowy z ekspertami. Decydują również o przebiegu projektu i jego zakończeniu. Nauczyciel nie musi wybierać, w jakim kierunku pójdzie aktywność dzieci i co interesuje je z zakresu danego tematu.

2. Pedagogika zabawy Klanza

Pedagogika zabawy to pomocnicza metodyka pracy z grupą, symboliczne określenie metodycznych poszukiwań. Jej celem jest dostarczenie osobom, pracującym z różnymi grupami wiekowymi, rozmaitych pomysłów, umożliwiających świadomą, kreatywną, prowadzącą do twórczych rozwiązań pracę z uczestnikami grupy, metod oddziałujących na sferę emocjonalną człowieka, sprzyjających ujawnieniu pozytywnych uczuć.
Pedagogika zabawy tworzy własne metody bądź wybiera z szerokiego repertuaru znanych zabaw tylko takie, których reguły pozwalają na przestrzeganie takich zasad, jak:
– dobrowolność uczestnictwa,
– unikanie rywalizacji i uznanie pozytywnych przeżyć jako wartości,
– pobudzenie wszystkich poziomów komunikacji,
– wykorzystanie różnych środków wyrazu
Pedagogika zabawy to niewątpliwie skuteczna metodyka pracy z grupą. Atrakcyjna, niecodzienna, dostarcza bogatego repertuaru metod i technik aktywizujących. Zajęcia z pedagogiki zabawy to zorganizowane działania, podporządkowane określonemu celowi (np. terapeutycznemu, edukacyjnemu, wychowawczemu) i ze względu na ten cel dobierane są różne metody pedagogiki zabawy. Urozmaicony zestaw metod, które proponuje pedagogika zabawy działa w myśl zasady|: „Powiedz mi, a zapomnę! Pokaż mi, a zapamiętam! Pozwól mi działać, a zrozumiem!” .

3. Aktywne słuchanie muzyki wg Batii Strauss

Metoda ta pozwala na zapoznanie dzieci z muzyką klasyczną, jazzową, folklorem różnych regionów. Wykorzystując przy tym elementy ruchu, tańca, gestów, śpiewu.

4. Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

Jest idealnym narzędziem do wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka, usprawnienie motoryki dużej, poczucia własnych możliwości fizycznych, sprawności własnego ciała. Uczy nazywania części ciała (stopy, kolana, nogi). Istotnym elementem podejmowanych działań jest usystematyzowanie własnej tożsamości i wyodrębnienie „ja” z otoczenia.

5. Metoda Carla Orffa

Rozwija u dzieci wyobraźnię, wzbogaca słownictwo. Dzieci wymyślają różne historie, pozostali uczestnicy obrazują ją ruchem, gestem, mimiką, głosem.

6. Metoda Integracji Sensorycznej

Ćwiczenia te usprawniają proces zbierania informacji przez układ nerwowy pochodzących z wrażeń zmysłowych. Teoria integracji sensorycznej zakłada, że prawidłowe funkcjonowanie psychofizyczne dziecka jest związane z procesem właściwego odbioru, przetwarzania i integrowania przez mózg różnych informacji o charakterze sensorycznym. Informacje te mogą dochodzić drogą słuchową, wzrokową, czuciową, smakową, zapachową, a także innymi kanałami zmysłowymi tj. czucie głębokie (propriocepcja) oraz zmysłem, który odbiera siłę grawitacji i ruchy naszego ciała (układ przedsionkowy).

7. Metoda twórczego myślenia „Burza mózgów”

Metoda nakładania do werbalizowania swoich pomysłów, aktywności podczas zajęć i wspólnego rozwiązywania problemów badawczych wynikających z tematu zajęć.

8. Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz

Celem metody jest jednoczesne usprawnienie czynności analizatorów: wzrokowego, słuchowego i kinestyczno-ruchowego, kształcenie orientacji w schemacie ciała i przestrzeni.